GeleceÄŸin Arkeolojisi
Dünyanın sözcükleriyle konuÅŸmaya çalışmak…
Susmanın müziÄŸi…
Gözyaşının ÅŸiiri…
Acının; ruhumuzu dağlayan tadı.
YaÅŸadığımız dünyadaki çirkinliklerin aÅŸkla aşılabileceÄŸine, mutluluÄŸun hakeden herkese paylaÅŸtırılabileceÄŸine inananlar için küçük bir hikaye…
Ağlayabilmenin politik, ekonomik ya da kültürel engellerle karşılaşmadığı bir dünya tasarımı. Ağlayanın aşağılanmadığı bir dünya.
AÄŸlamanın güçsüzlük sayılmadığı…
Ä°nsanların yalnızca hakettikleri acılara aÄŸladıkları bir dünya…
Yalnızca: aÄŸlamak istediÄŸin için aÄŸladığın bir dünya…
Çalışmama özgürlüğü olduÄŸu için, çalışabilme hakkının talep edildiÄŸi, iyi olmak konusunda gayretkeÅŸlik etmenin “hoÅŸ karşılanmadığı” bir dünya.
Sorumluluğun herkese ait olduğu, her şeyin ait olduğu bir dünya.
Denizlerin temiz ve canlılarla dolu, ormanların sınırsız, atmosferin pırıl pırıl olduğu bir dünya.
Savaşın olmadığı bir dünya.
20. Yüzyılın bütün kötü gelecek tasarımlarına, tüm distopyalarına karşın, yeni binyılın eşiğinde, duyguların inşasına yönelik iyimser ve gerçekçi bir ütopya.
Bütün yokoluş korkularına, canlı kalan son iki insanın farklı cinslerden olması durumunda verilen varoluş yanıtı.
Sonsuzluk, varolmak, yokluk…
Ve diğer bazı önemsiz meselelerle de ilgili, anlaşılması zor bir aşkın hikayesi.
GeleceÄŸin arkeolojisi.
